Pokémon Go

Pokémon Go

Er is een nieuwe rage gaande. Pokémon Go. Feitelijk niets anders dan in het verleden. Met het verzamelen van speldjes, sleutelhangers, voetbalplaatjes, knikkers, flippo’s of postzegels bijvoorbeeld. Behalve de knikkers heb je er niets aan, je kunt er niets mee. En daar gaat het dan ook niet om. Het gaat om de buit binnen halen. Het verzamelen op zich. Het opgaan in het spel.

Kijkduin. Pokémon vangen

Kijkduin. Pokémon vangen


En nu wordt er ineens laatdunkend over deze rage gedaan.
En waarom?
Omdat het virtueel is?!
Dit is de generatie die met en in deze virtuele wereld opgegroeid is. Toen ze nog op hun kamer het spel aan het spelen waren, was er niemand die het raar vond.
Behalve dat wangedrag ineens een andere schuldige had gevonden. Namelijk gamen!
Het is van alle tijden. Nieuwe dingen zijn duivels of raar.

Nu kun je met deze virtuele beestjes wel degelijk verder ook iets. Het spel verder spelen! Hoe meer je er verzameld, hoe sterker ze worden, en hoe meer je er mee kunt.
Er ontstaat, op een plek waar veel Pokémonnen te halen zijn, een sfeer als van een concert. Iedereen komt voor hetzelfde. Er is begrip. Er valt geen onvertogen woord. En ze helpen elkaar.
Het is nog leuk om mee te maken ook. Want als er ergens een bijzondere Pokémon wordt gesignaleerd gaat de hele groep ineens met een sneltreinvaart één kant uit. Iedereen weet dan dat er iets te halen valt en gaat er achteraan. Er is genoeg voor iedereen.

Ik hou er van. Voor één keer mocht ik even kijken hoe het was, om kind van deze tijd te zijn.
Ik vond het heerlijk!

Marga Kessenich

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *