In de schaduw van de nacht

In de schaduw van de nacht

Onrustige nachtelijke dromen
Gaan over in een sluimerige dag

Een toestand van halfslaap
Zowel in de nacht als overdag

Met een hoofd vol watten
Schijn ik niet echt te kunnen ontwaken

Toch lijkt er zoveel gaande
Als een constante deining

Tussen waken en slapen
In de schaduw van bewustzijn

Marga Kessenich

Magisch licht

Magisch licht

Wolken worden uitgeveegd
En verdeeld over de dag
Een eindeloze blauwe hemel blijft

De voorjaarszon strooit wat magie
En tovert bloemen tevoorschijn
Het voorjaar roept

Op een koude winterdag
lijkt de lente in aantocht
Het kleurt mijn dag

Marga Kessenich

Fijne ontmoeting

Fijne ontmoeting

Hallo zon, daar ben je dan
Heel af en toe gluur je steels naar binnen
Wanneer de nacht voor even oplost

Foto: Nick de Ruijter
Boekenopslag in een klooster

Ik zou willen dat ik de nacht niet kende
Vooral wanneer hij van geen wijken weet
Dan is hij angstaanjagend donker

Het ontsteekt een angst
Dat wellicht het licht
Nooit meer weerkeert

Maar tot mijn grote opluchting
ben je er weer
In vrolijke en lichte speelsheid

Dus zon, blijf alsjeblieft
Al is het maar een uurtje per dag
Ik wil jou weleens wat beter leren kennen

Marga Kessenich

Verlichte horizon

Verlichte horizon

Gedachten laten zich niet gemakkelijk vangen
Ze glippen in een kluwen en klitten samen

Woorden willen er niet uit voort komen
Dus blijven verse bladzijden leeg

Als ik kon tekenen, zou er een zon verschijnen
Een zon die de wolken verdampt

Een goudgele gloed zou de horizon verlichten
En vlammend de bloemen beschijnen

Felle kleuren worden weer zichtbaar
En mijn hart begint te glimmen

Marga Kessenich

Lieve sneeuwvlokjes

Lieve sneeuwvlokjes

Jullie toveren een lach op mijn gezicht
En brengen het kind in mij tevoorschijn

Jagende vlokjes
Zo speels en vrolijk

Als duizenden engeltjes
Dwarrelen jullie wat rond

Tot jullie samenkomen
Op gras, daken en bomen

En je overgeven
Aan kinderen die kirren van plezier

Marga Kessenich

Onbewoonbaar

Onbewoonbaar

Onbereikbare sterren
zijn niet te raken

Balancerend op het randje
van de aarde
Vallend in het grote niets
van een leeg heelal

Ieder ander hemellichaam
buiten bereik

Zij glinsteren
En lonken
In de donkere nacht
van de slapende planeet

Sterrenstelsels genoeg
Maar niet bewoonbaar

Dit is de plaats
waar leven is
Kostbaar
eindig leven

Marga Kessenich

Overvloedige zon

Overvloedige zon

Overvloedige zon
Straalt de kamer in
Stof en vuil
Worden gemarkeerd

Badend in het zweet
Druppelt het besef
Er is geen beginnen aan
Want het houdt niet op

In teveel licht
Zie je alles
Iedere smet
Elke oneffenheid

Lichtgeraakt
En overgevoelig
Is de perfectionist
Door dit besef verslagen

Marga Kessenich

Onwennig

Onwennig

Mijn energie lijkt terug te komen
Het is raar en onwennig

Foto: Nick de Ruijter

Ik vertrouw het nog niet
En durf nog geen hoop te koesteren
dat het nu, voor langere tijd, klaar is
Het gaat wel vaker op en neer

Het is niet zo dat ik nu de hele wereld aankan
Maar het voelt nu wel even zo

Want na een wandeling in de duinen
hoef ik geen week meer bij te komen
en daardoor blijft er ineens ruimte over
Dus ik kan weer iets gaan willen

En dat is lang geleden
In ieder geval al twee jaar

Nu is de vraag: waar is de sleutel tot mijn wensen?
Die heb ik ergens veilig opgeborgen
en voor betere tijden bewaard
Maar voor nu is hij onvindbaar

Het is raar en onwennig
Maar ik geniet, energie is heerlijk

Marga Kessenich