Reflectie

Reflectie

Wanneer de golven tot rust zijn gekomen
En het water tot aan de bodem
stil en onbeweeglijk is

Dan ontstaat de spiegel
die alles haarscherp reflecteert
Zo onder, zo boven

Kalm en geruisloos
stroomt het leven vredig verder
Glijdend door de tijd

Maar omdat je de deining mist
Spartel je wat in het water
En de eerste rimpeling ontstaat

Samen met verkoeling
spoelen nieuwe idee├źn aan
En de golven zijn weer terug

Net zo welkom als de rust
is nu de roering
Omdat dit het leven is

Marga Kessenich

Eendagsvlinder

Eendagsvlinder

Glijdend door de stad
Bijna geen wind
Alles gaat vanzelf

Foto: Nick de Ruijter

Steeds verder dwaal ik
van mijn huis af
De natuur in

De lente is uitbundig
Aanwezig en vol
Alles in bloei en geurend

Een bijzonder moment
op deze lentedag
Ik kan naar buiten!

En ik geniet
Met volle teugen
Van dit wonder

Marga Kessenich

Het voorjaar lonkt

Het voorjaar lonkt

Genieten van het voorjaar
Een beetje buiten spelen

Struinen langs bloemen
en bomen

Vogels zingen vrolijk
hun voorjaarslied

Tien minuutjes buiten lopen
Wat een genot

Er is een droom
Nu nog te groot

Dat ik uren achtereen
kan kuieren door bossen en parken

Marga Kessenich

In de schaduw van de nacht

In de schaduw van de nacht

Onrustige nachtelijke dromen
Gaan over in een sluimerige dag

Een toestand van halfslaap
Zowel in de nacht als overdag

Met een hoofd vol watten
Schijn ik niet echt te kunnen ontwaken

Toch lijkt er zoveel gaande
Als een constante deining

Tussen waken en slapen
In de schaduw van bewustzijn

Marga Kessenich

Magisch licht

Magisch licht

Wolken worden uitgeveegd
En verdeeld over de dag
Een eindeloze blauwe hemel blijft

De voorjaarszon strooit wat magie
En tovert bloemen tevoorschijn
Het voorjaar roept

Op een koude winterdag
lijkt de lente in aantocht
Het kleurt mijn dag

Marga Kessenich

Fijne ontmoeting

Fijne ontmoeting

Hallo zon, daar ben je dan
Heel af en toe gluur je steels naar binnen
Wanneer de nacht voor even oplost

Foto: Nick de Ruijter
Boekenopslag in een klooster

Ik zou willen dat ik de nacht niet kende
Vooral wanneer hij van geen wijken weet
Dan is hij angstaanjagend donker

Het ontsteekt een angst
Dat wellicht het licht
Nooit meer weerkeert

Maar tot mijn grote opluchting
ben je er weer
In vrolijke en lichte speelsheid

Dus zon, blijf alsjeblieft
Al is het maar een uurtje per dag
Ik wil jou weleens wat beter leren kennen

Marga Kessenich

Verlichte horizon

Verlichte horizon

Gedachten laten zich niet gemakkelijk vangen
Ze glippen in een kluwen en klitten samen

Woorden willen er niet uit voort komen
Dus blijven verse bladzijden leeg

Als ik kon tekenen, zou er een zon verschijnen
Een zon die de wolken verdampt

Een goudgele gloed zou de horizon verlichten
En vlammend de bloemen beschijnen

Felle kleuren worden weer zichtbaar
En mijn hart begint te glimmen

Marga Kessenich

Lieve sneeuwvlokjes

Lieve sneeuwvlokjes

Jullie toveren een lach op mijn gezicht
En brengen het kind in mij tevoorschijn

Jagende vlokjes
Zo speels en vrolijk

Als duizenden engeltjes
Dwarrelen jullie wat rond

Tot jullie samenkomen
Op gras, daken en bomen

En je overgeven
Aan kinderen die kirren van plezier

Marga Kessenich