Nieuwe zon

Nieuwe zon

Nog zwaar en nat glinstert de treurwilg
In de net verschenen zon
Wilg
Het water brandt op zijn bladeren
Maar hij geniet van de warmte

En van de groeispurt die altijd volgt
Na de regen in een nieuw begin

De voeding dringt langzaam door
In zijn ondergrondse wortelstelsel

Hij schud zijn takken in een frisse wind
En laat al het gewicht weer gaan

Marga Kessenich

1 gedachte op “Nieuwe zon

  1. Jeroen Maas

    Heel mooi om te lezen!
    Dat van de frisse wind en het gewicht achterlaten spreekt mij aan.
    Ik zie hoe het symbolisch ook in een mensenleven zo kan gaan.

    Groetjes,
    Jeroen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *