Kracht in samenzijn

Kracht in samenzijn

Mag ik even op jou leunen?
Wil je mijn hand pakken
En zeggen, dat je mij wilt helpen
Dat ik hier niet alleen hoef te zijn

Maar…, wat als je dat zegt?
Hoe doe ik dat dan?
Zonder om te vallen
Zodra jij verdwijnt

Als je lang genoeg weg bent
Raap ik mijzelf weer op
En sta weer stevig
In mijn eigen schoenen

Dat gaat mij gemakkelijk af
Alleen staan
Dat ken ik
Het voelt veilig

Maar op een ander vertrouwen?
Mijzelf laten zien?
Wat ik nodig heb!?
Die kracht heb ik nog niet…

Ik moet het zelf nog ontdekken
Het willen en kunnen zien
En dan leren
Hoe ik kan accepteren

Dat ik mag leunen
Jouw hand mag vragen
Dat je het zelfs fijn kunt vinden
Om samen met mij te zijn.

Marga Kessenich

2 gedachten over “Kracht in samenzijn

  1. Jan Verduin

    Wat ben je een moedig en eerlijk mens. Een bijna te kwetsbaar gedicht!
    Ik heb nog gezocht naar een mooi stuk muziek hierover maar dat werd al gauw sentimenteel,
    en niet recht uit het hart zoals jij het verwoord.
    Groet,
    Jan

  2. Rolande De Bruyn

    Is me op het lijf geschreven….ook ik wacht ongeduldig op die hand ,hoop dat ze eens naar me uit gestoken wordt…..prachtig, bedankt….x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *