Hersteld paradijs

Hersteld paradijs

Een uitgestrekte woestijn
ligt er uitgedroogd bij
De kleiachtige grond barst open
En zandvlaktes verstuiven

Iedere druppel die valt
wordt verzwolgen
En verdwijnt ijlings
In de hunkerende bodem

Er blijft geen spoor achter
Het ontglipt steeds
aan zijn zanderige vingers
Blijkbaar helpt water niet

Is de conclusie
van de onwetende vlakte

Totdat onophoudelijke regen
De grond verzadigt
En geduldige zaden
Ontspruiten in uitbundig leven

In weldadige overdaad
Komt het onstuimig tot bloei
En vullen rivieren zich
met dit kostbare vocht

Dieren uit alle windstreken
Strijken bij hem neer
En doen zich te goed
aan de overvloed

‘Hoe leg ik een bodem?’
Vraagt de opbloeiende oase

Vruchtbaar en ontvankelijk
Zodat rivieren blijven stromen
Leven mogelijk is
En iedereen wordt gevoed

Hij krijgt hulp
uit onverwachte hoek
Mensen vestigen zich
En doorgronden zijn behoeften

Samen verzetten zij veel werk
Zodat het water blijft stromen
En de grond de kans krijgt
Zich te herstellen

Het nieuwe paradijs
Wentelt zich in tevredenheid

Marga Kessenich

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *