Drijvend in de leegte

Na drukte en rumoer
Is daar de vrijdag

Mijn stiltepuntBewolkte lucht
Moment van inkeer

Vandaag zweef ik
In de leegte van het nu

En zoek uit
Wat blijft, wat mag weg?

Wat klopt er nog?
En wat blijkt een leugen?

Wat moet er nog gebeuren?
Waar wil ik nog heen?

Echter… nu nog niet
Ik blijf nog even

In de stilte van het moment
Voor rust en contemplatie

Ruimte maken
Genieten van wat is

Drijvend
In de leegte van het nu

Marga Kessenich

1 gedachte op “Drijvend in de leegte

  1. jan Verduin

    Je hebt mij geïnspireerd om te reageren met mijn vrijdag:

    Grijs geworden kind

    Ik loop over het strand
    Voor het eerst dit jaar
    Op blote voeten

    Het water verovert het land
    Maakt rivieren en landstroken
    Trekt zich steeds strategisch terug
    Om onverwachts weer op te rukken

    Een groep hang meeuwen
    Staan tegen elkaar te krijsen
    Vliegen op als het water komt
    Vervolgens luid schreeuwend
    Strijdend ten aanval op de
    achtergelaten schatten

    Opeens weer de kleine jongen
    Ren achter het terugtrekkende water aan
    Jaag het op in overwinningroes
    Blijf uitdagend staan tot het weerkeert
    Om vervolgens net op tijd
    op de vlucht te slaan

    Voor het eerst dit jaar
    Spelen op blote voeten
    Wandelaars zien dit speelse tafereel
    Glimlachend groetend
    Het grijs geworden kind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *