Baken in de mist

Het volgende gedicht heb ik als associatie geschreven op onderstaande muziek.

Baken in de mist.

Grondtoon van het leven
De melodie
Een traan
Een enkele prachtige noot
Het kan mij zo raken
Een terugkerend thema
Steeds opnieuw
Dan is daar een verrassing
Het tilt je op
Of brengt je neer
Blijft even hangen
En houdt op

Tot het weer opnieuw begint

Eenzelfde piano
Maakt zoveel soorten muziek
Afhankelijk van wie het bespeelt
Waar hij staat
Wat je kunt
Wie luistert
Wat wordt er gehoord?
Wat wordt er gevoeld?
Heb je het geduld?
Om het te laten resoneren
Met wat er in je leeft
Nu!

Laat het je ziel raken

Als baken in de mist
Luister zelf
Wat komt er boven?
Hoor.., voel
Blijf even hangen
Adem diep
Blijf even hier
Bij de muziek
Laat het weerklinken
Diep in de essentie
Van wie je bent
Hier ben je compleet

Is dat wie je wil zijn?

Marga Kessenich

1 gedachte op “Baken in de mist

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *