Auteursarchief: Marga Kessenich

Het tempo van het getij

Het tempo van het getij

De muren die mij insluiten
beginnen te wijken
Steeds verder
Millimeter voor millimeter

Foto: Nick de Ruijter

Ik kan bijna niet geloven
dat het waar is
Het is als verf zien drogen
Langzaam heel langzaam

Terugkijkend
zie ik het verschil
Tussen nu en het verleden
Het is echt, heel echt

Van blijdschap
wil ik sprongen maken
Met zevenmijlslaarzen
Vlug, te vlug

Ik moet mij aanpassen
Aan het tempo van het getij
Het komt meisje
Geduld, geduld….

Marga Kessenich

Stiltepunt

Stiltepunt

De beweging gestopt
De nagalm verdwenen

Foto: Nick de Ruijter

Hier
Nu

Klinkt enkel stilte
Dit punt

Een enkel moment
Van totale rust

Zo binnen
Zo buiten

Een nieuw ijkpunt
Hierna is alles weer anders

Marga Kessenich

Na de storm

Na de storm..

De eens zo woest kolkende rivier
Is nu een zacht murmelende stroom
De storm is gaan liggen

Foto: Nick de Ruijter

Het huis staat nog stevig
Verder is alles weg
Alles!

Het land ligt er kaal bij
Er groeit niets
Leegte zo ver het oog reikt

En het is stil
Toch luister ik nog aandachtig
De alertheid is nog niet geweken

De vraag is nu:
Kan ik al opbouwen?
Of komt er nog meer aan?

Marga Kessenich

Beperkt

Beperkt

Wanneer beperkingen toenemen
Worden ruimten voor ideeën
ook ingedamd

Foto: Nick de Ruijter

De bewegingsruimte
En actieradius
krimpen

Zowel reëel
als in je hoofd
Zijn mogelijkheden beperkt

Pas nu het een beetje oplost
Zie ik de engte
van hiervoor

Marga Kessenich

Wezenlijke aanwezigheid

Wezenlijke aanwezigheid

Goed geslapen
Eindelijk ontspannen

Foto: Nick de Ruijter

Mist vult mijn hoofd
Woorden raken zoek
halverwege iedere zin

Loom…
Dromerig vult zich de dag

Het heeft iets moois…
Het is echt
Ik ben weer hier

Ook al ben ik ver
En verstrooid

Controle was de illusie
Waarbij ieder moment
enkel voorbij ging

Marga Kessenich

Dolen in het donker

Dolen in het donker

Ik was aan het vluchten
Weg van de angst

Foto: Nick de Ruijter

Van een blik op de toekomst
Wat zou kunnen gebeuren

Of, wat van het verleden
niet meer terug zou komen

Bevroren en verlamd
Het heden ontkennend

Vergetend wat er wel is
Waar nog wel ruimte is

Ik zie het weer!
Wat een opluchting

Marga Kessenich

Eén planeet, één mensheid

Eén planeet, één mensheid

In tijden van polarisatie
Worden verschillen aangedikt
Door woorden te kiezen
als ‘elite’ of ‘gewone burger’

Vele voorbeelden gelden
Voor  wij - zij denken
Denk aan geloof
Of locatie van geboorte

Juist zaken waar
geen invloed of inbreng geldt
Daarmee wordt onvrede
aangedikt en vermeerderd

Grenzen zijn verzonnen
Net als wetten, regels en etiketten
Wie heeft het voor het zeggen
Op individueel niveau?

Doe ik mee
met deze beweging?
Of blijf ik hiervan weg
Qua taal en actie?

Wat kies ik?
Eenheid
Of verdeling
Liefde of verwijdering

We zijn één
Allen mens
Eén planeet
In onze handen

Marga Kessenich

Jaloezie

Jaloezie

In ieder leven is er een tijd
Dat wat je hebt niet genoeg lijkt

Foto: Nick de Ruijter

Zo ook voor mij
zo nu en dan

Groen van jaloezie sla ik gade
wat ik zo graag zou willen

Wat anderen kunnen
qua vaardigheid of mogelijkheden

Een heel gewoon leven
vol gezondheid en actie

Van de ‘sleur’ van werken
En alles wat gedaan moet worden

Ik weet dat dit mijn leven is
Hier moet ik het mee doen

De kaarten zijn geschud
En niet in mijn voordeel

En dan een nieuwe dag
Ik zie wat er wel is voor mij

Dan ben ik dankbaar
voor de liefde die ik voel

En de schoonheid
Die ik kan ervaren

Marga Kessenich

Het ongekende leven

Het ongekende leven

Je denkt dat enkel jij
dit hebt geleefd

Foto: Nick de Ruijter

Moeilijk te delen
Waar zijn de woorden?

Voor een stilte die klinkt
Overal, alle dagen

In eenzaamheid geleefd
Nooit gedeeld

Wanneer doorleefd
herkenbaar

Het ongekende leven
alleen bekend aan hen

Die zien en voelen
hoe het was

Toen zij daar waren
En voelde

Wat jij nu voelt
Zij kennen het

Je bent niet alleen
Wanneer je durft te delen

Marga Kessenich