Aardbeien kwark taart

Aardbeien kwark taart

Ingredienten
Voor een kleine springvorm 19 cm doorsnede

Bodem:
100 gram roomboter
75 gram basterdsuiker
150 gram zelfrijzend bakmeel

Vulling:
200 ml slagroom
Vanille suiker
Suiker
Klein bakje kwark (ongeveer 200 ml)
Ongeveer 200 ml gepureerde aardbeien (of ander fruit)
5 blaadjes gelatine

Bekleed de bakvorm met bakpapier en vet het geheel in.

Meng de ingrediënten voor de bodem. Kneed tot een geheel. En bekleed de bodem van de bakvorm. Zet het geheel een tijdje in de koelkast. Verwarm de oven voor.
Bak de bodem 20 minuten op 180 graden in een voorverwarmde oven.
Laat de bodem helemaal afkoelen.

Pureer de aardbeien. Klop de slagroom met vanillesuiker en suiker (naar smaak).
Leg de blaadjes gelatine in koud water en laat ze zacht worden.
Zet een pannetje met een klein beetje water en suiker op het vuur tot het kookt. Zet het vuur laag en voeg de blaadjes gelatine toe en roer tot het oplost. Haal het meteen van het vuur. En voeg aan de gepureerde aardbeien toe.
Meng de slagroom, kwark en aardbeien goed door elkaar.
Schenk het geheel in de springvorm.
En laat het geheel zeker 3 uur opstijven in de koelkast.

Je kunt elk soort fruit gebruiken. (Behalve ananas, dat stijft niet op met gelatine.)

Geniet er van!!
Marga

Onderzoek

Onderzoek

Ik merkte dat ik meteen mijn oordeel klaar had.
‘Ze zijn niet wijs’, was het oordeel.
En ook nog ‘waarom geef je die mensen een podium?’

Ik schrok er van.

Ben ik zo veroordelend geworden voor, wanneer ik iets hoor, wat mij niet aanstaat?
Veroordelen heeft nog nooit iemand tot een ander inzicht gebracht. Ook mij niet.
Want wat je geloofd is waar!

Ook mijn oordeel van wat ik hoorde.

Je hoofd gaat op zoek naar de bevestiging er van.
En nu, met internet, krijg je heel gemakkelijk bevestiging voor wat er al in je leeft. Want klik je eenmaal ergens op, dan krijg je meer van hetzelfde voorgeschoteld.

Begrip en in een open gesprek gaan, kan helpen.
Maar ook dat geeft geen zekerheid.
Dus wat kunnen we doen om wel tot eenheid te komen?

Ik heb geen antwoorden.

Maar het onderzoek bij mijzelf is gestart.
Daar begint het in ieder geval.
Bij jezelf.

Marga Kessenich

Een wereld van verschil

Als kind gaat het aan je voorbij
De kleur van je huid
Of je man bent of vrouw

Kleinigheden

Die maken
Of je veilig bent of niet
In een wereld van discriminatie

Zijn

Veiligheid
En gelijkheid
En hoe het zou moeten zijn

Eigenlijk

Maar zij
Die aan de verkeerde kant staan
Zij weten hoe het is

Ervaring

De wereld is niet eerlijk
Voor hen
Aan de kant van ongelijkheid

Er is nog steeds discriminatie

Marga Kessenich

Het tempo van het getij

Het tempo van het getij

De muren die mij insluiten
beginnen te wijken
Steeds verder
Millimeter voor millimeter

Foto: Nick de Ruijter

Ik kan bijna niet geloven
dat het waar is
Het is als verf zien drogen
Langzaam heel langzaam

Terugkijkend
zie ik het verschil
Tussen nu en het verleden
Het is echt, heel echt

Van blijdschap
wil ik sprongen maken
Met zevenmijlslaarzen
Vlug, te vlug

Ik moet mij aanpassen
Aan het tempo van het getij
Het komt meisje
Geduld, geduld….

Marga Kessenich

Stiltepunt

Stiltepunt

De beweging gestopt
De nagalm verdwenen

Foto: Nick de Ruijter

Hier
Nu

Klinkt enkel stilte
Dit punt

Een enkel moment
Van totale rust

Zo binnen
Zo buiten

Een nieuw ijkpunt
Hierna is alles weer anders

Marga Kessenich

Na de storm

Na de storm..

De eens zo woest kolkende rivier
Is nu een zacht murmelende stroom
De storm is gaan liggen

Foto: Nick de Ruijter

Het huis staat nog stevig
Verder is alles weg
Alles!

Het land ligt er kaal bij
Er groeit niets
Leegte zo ver het oog reikt

En het is stil
Toch luister ik nog aandachtig
De alertheid is nog niet geweken

De vraag is nu:
Kan ik al opbouwen?
Of komt er nog meer aan?

Marga Kessenich

Beperkt

Beperkt

Wanneer beperkingen toenemen
Worden ruimten voor ideeën
ook ingedamd

Foto: Nick de Ruijter

De bewegingsruimte
En actieradius
krimpen

Zowel reëel
als in je hoofd
Zijn mogelijkheden beperkt

Pas nu het een beetje oplost
Zie ik de engte
van hiervoor

Marga Kessenich

Wezenlijke aanwezigheid

Wezenlijke aanwezigheid

Goed geslapen
Eindelijk ontspannen

Foto: Nick de Ruijter

Mist vult mijn hoofd
Woorden raken zoek
halverwege iedere zin

Loom…
Dromerig vult zich de dag

Het heeft iets moois…
Het is echt
Ik ben weer hier

Ook al ben ik ver
En verstrooid

Controle was de illusie
Waarbij ieder moment
enkel voorbij ging

Marga Kessenich

Dolen in het donker

Dolen in het donker

Ik was aan het vluchten
Weg van de angst

Foto: Nick de Ruijter

Van een blik op de toekomst
Wat zou kunnen gebeuren

Of, wat van het verleden
niet meer terug zou komen

Bevroren en verlamd
Het heden ontkennend

Vergetend wat er wel is
Waar nog wel ruimte is

Ik zie het weer!
Wat een opluchting

Marga Kessenich

Eén planeet, één mensheid

Eén planeet, één mensheid

In tijden van polarisatie
Worden verschillen aangedikt
Door woorden te kiezen
als ‘elite’ of ‘gewone burger’

Vele voorbeelden gelden
Voor  wij - zij denken
Denk aan geloof
Of locatie van geboorte

Juist zaken waar
geen invloed of inbreng geldt
Daarmee wordt onvrede
aangedikt en vermeerderd

Grenzen zijn verzonnen
Net als wetten, regels en etiketten
Wie heeft het voor het zeggen
Op individueel niveau?

Doe ik mee
met deze beweging?
Of blijf ik hiervan weg
Qua taal en actie?

Wat kies ik?
Eenheid
Of verdeling
Liefde of verwijdering

We zijn één
Allen mens
Eén planeet
In onze handen

Marga Kessenich