Wollige stilte

Wollige stilte

Er is een filter tussen mij en de wereld
Een wollige muur van stilte

Foto gemaakt door Nick de Ruijter

Van hoe het ‘moet’ zijn
En hoe de werkelijkheid is

Woorden ontbreken eenvoudig
Ik ben ze even kwijt

In reacties naar anderen
of enkel in mijzelf

Druk zoekend naar de uitgang
ga ik er aan voorbij

Ik staak het jagen
En vind weer

Berusting en aanvaarding
In wat niet veranderd kan worden

Marga Kessenich

Mijn brein en ik

Mijn brein en ik

Mijn brein en ik
We kunnen niet altijd door één nacht

Schijnbaar vruchteloos
Herhaalt hij, niet aflatend, dezelfde zinnen

Van een lied, opmerking, informatie
Of wat er ook maar opkomt

Moe geworden van zoveel nutteloosheid
Vraag ik: ‘Wat zoek je?’

Nog in de illusie dat ik
de regie heb over mijn denkvermogen

En natuurlijk in een poging
om deze stroom van redeneren te stoppen

‘Ik zoek oplossingen’
Antwoord mijn verstand

En ik begrijp hem wel
Maar die informatie is niet bij mij te vinden

En pas zodra hij mij begrijpt
En ik hem

laten wij elkaar een paar uurtjes met rust
Zodat er wat geslapen kan worden

Marga Kessenich

Woest briesende nachtmerries

Woest briesende nachtmerries

Woest briesend slaan nachtmerries op hol
In weer een slapeloze donkere nacht

Starend in het duister
zie ik geen hand voor ogen

Ik ontkende het donker
Maar nu grijpt het mij bij de strot

De angst kolkt in mijn brein
Fantomen lijken steeds echter

Ik roep mezelf tot de orde
Genoeg!!

Ik doe een klein lampje aan
Eén straaltje licht is genoeg

Om weer onderscheid te maken
te zien wat werkelijk is

Ik wieg het angstige wezen
En blijf er bij

Tot het weer vertrouwen krijgt
In het licht van een nieuwe morgen

Marga Kessenich

Nooit meer thuis

Nooit meer thuis

Je zult toch moeten vluchten uit je huis
Jouw thuis, wat een veilige plek hoort te zijn

Denk je eens in
Nooit meer thuis
Zoals thuis ooit was

Kinderen die al zo jong verschrikkingen zien
Hoe moeten zij een normaal leven oppakken?

In een land wat zij niet kennen
Waar alles nieuw is, zelfs de taal

Het is al een prestatie als je kunt leven
In plaats van overleven

Ik maak een diepe buiging
Voor een ieder die hier kan aarden

Denk je eens in
Nooit meer thuis
Zoals thuis ooit was

Helemaal opnieuw beginnen
Het laat zijn sporen na

Ik doe het hen niet na
Ik heb respect voor een ieder die dat kan

Marga Kessenich

Stormtrooster

Stormtrooster

Stormen als deel
van emotioneel leven

Het hoort erbij en
Het is er punt.

Wanneer je er tegenin gaat
Moet je hard werken

Zit bij de storm
En observeer de verhalen

Ga er niet in mee
En geloof ze niet altijd

Het is enkel wat je jezelf vertelt
Niet per sé een waarheid

Heb net zoveel geduld
als met een verdrietig kind

Luister enkel
Dan waait het sneller over

Marga Kessenich

Zomaar

Zomaar

De muziek raakt mijn ziel
Mijn hart staat open
Verdriet, liefde en dankbaarheid
Vechten om voorrang

Zomaar een avond

Alles komt voorbij
De machteloosheid
De schoonheid
Alles van mijn kleine wereld

Zomaar op een avond

Neem ik een glaasje wijn
En vier het leven
Al is het nu zo beknopt
Mijn kleine bestaan

Zomaar een bijzondere avond

Met mezelf
Vier ik wat er wel is
Muziek, liefde en tevredenheid
Voor vriendinnen, familie en dit NU

Zomaar als verrassing …
Liefde in mijn hart!!

Marga Kessenich

Zwijgzaam niemandsland

Zwijgzaam niemandsland

Als introvert zijn er
altijd versluierde emoties
Soms zelfs totaal verstopt

Foto gemaakt door Nick de Ruijter

In een niemandsland
waarin je kunt verdwalen
Als je wegblijft van gevoel

Opgesloten in het niets
Gevangen in hypnose
Om het verdriet te bezweren

Waar je pijn begraaft
verdwijnt mede daardoor ook
plezier, liefde en rust

De doorwaakte nacht
Wekt mij uit mijn halfslaap
En geeft mijn gedachten de vrijheid

Marga Kessenich

Zomerdag

Zomerdag

Einde van een zomerse dag
Nog even naar buiten

Om te genieten van de koelte
Van de wind door mijn haren

De vogels in de stilte
Roepen hun laatste lied

Een koekoek in de verte
Een scholekster die piepend overvliegt

De zon wijst naar mij
Waar ik ook ga

Het licht verandert
Met iedere blik

Ik geniet
Van deze zomerdag

Marga Kessenich

In het licht van eeuwigheid

In het licht van eeuwigheid

Op een dag hier ver vandaan
Zijn we enkel maar herinnering

Foto: Nick de Ruijter

Alles wat je nu wil bereiken
Of wat je denkt te zijn, verdampt

Is het dan ook zo belangrijk?
Alles waar je je nu zo druk over maakt

In het licht van de eeuwigheid
Valt eigenlijk alles in het niet

Enkel liefde en oprecht jezelf zijn
Dat leeft voort

in de echo van
de volgende generatie

Marga Kessenich

Het kalme heden

Het kalme heden

Spaarzame gedachten
Dolen in een lome leegte

Fel zonlicht
Beschijnt een blanco bladzijde

Warm en langzaam
Glijd ik door het heden

Geen houvast
Geen anker

Ik zweef
In een kalme stroming

Op de dag
Die vandaag heet

Marga Kessenich