Onwennig

Onwennig

Mijn energie lijkt terug te komen
Het is raar en onwennig

Foto: Nick de Ruijter

Ik vertrouw het nog niet
En durf nog geen hoop te koesteren
dat het nu, voor langere tijd, klaar is
Het gaat wel vaker op en neer

Het is niet zo dat ik nu de hele wereld aankan
Maar het voelt nu wel even zo

Want na een wandeling in de duinen
hoef ik geen week meer bij te komen
en daardoor blijft er ineens ruimte over
Dus ik kan weer iets gaan willen

En dat is lang geleden
In ieder geval al twee jaar

Nu is de vraag: waar is de sleutel tot mijn wensen?
Die heb ik ergens veilig opgeborgen
en voor betere tijden bewaard
Maar voor nu is hij onvindbaar

Het is raar en onwennig
Maar ik geniet, energie is heerlijk

Marga Kessenich

Machtsstrijd

Machtsstrijd

Moeilijk woorden vinden
voor wat er in een brein gebeurt
Zoveel veranderingen
door nieuwe inzichten

Foto: Nick de Ruijter

Het landschap hervormd
Angst wordt omgezet in begrip
Machteloosheid vloeit
naar een mat verdriet

Zodat verwerkt kan worden
En geaccepteerd
Wat niet te veranderen is
Nu nog niet…

Een gezonde geest
In een gebroken lichaam
Dat is waar mijn streven ligt
Ingewikkeld en pijnlijk

Iedere dag op zoek
Naar balans
Tussen de eisen van mijn lichaam
En de verlangens van mijn ziel

Marga Kessenich

Herfstige kastanje

Herfstige kastanje

Het park ligt er verlaten bij
Op deze herfstige maandag

Het resoneert met mijn geest
Een gevoel van samen alleen

Wolken razen voorbij
En laat de bomen ruisen

Mijn oog valt op de gekrulde bladeren
Van de, nu al, bruine kastanje

Toch geeft hij nog zijn noten
Hij leeft, ondanks barre omstandigheden

Ik voel een verwantschap
Er komt weer een nieuwe lente

Voor hem
En voor mij

Marga Kessenich

Wollige stilte

Wollige stilte

Er is een filter tussen mij en de wereld
Een wollige muur van stilte

Foto gemaakt door Nick de Ruijter

Van hoe het ‘moet’ zijn
En hoe de werkelijkheid is

Woorden ontbreken eenvoudig
Ik ben ze even kwijt

In reacties naar anderen
of enkel in mijzelf

Druk zoekend naar de uitgang
ga ik er aan voorbij

Ik staak het jagen
En vind weer

Berusting en aanvaarding
In wat niet veranderd kan worden

Marga Kessenich

Mijn brein en ik

Mijn brein en ik

Mijn brein en ik
We kunnen niet altijd door één nacht

Schijnbaar vruchteloos
Herhaalt hij, niet aflatend, dezelfde zinnen

Van een lied, opmerking, informatie
Of wat er ook maar opkomt

Moe geworden van zoveel nutteloosheid
Vraag ik: ‘Wat zoek je?’

Nog in de illusie dat ik
de regie heb over mijn denkvermogen

En natuurlijk in een poging
om deze stroom van redeneren te stoppen

‘Ik zoek oplossingen’
Antwoord mijn verstand

En ik begrijp hem wel
Maar die informatie is niet bij mij te vinden

En pas zodra hij mij begrijpt
En ik hem

laten wij elkaar een paar uurtjes met rust
Zodat er wat geslapen kan worden

Marga Kessenich

Woest briesende nachtmerries

Woest briesende nachtmerries

Woest briesend slaan nachtmerries op hol
In weer een slapeloze donkere nacht

Starend in het duister
zie ik geen hand voor ogen

Ik ontkende het donker
Maar nu grijpt het mij bij de strot

De angst kolkt in mijn brein
Fantomen lijken steeds echter

Ik roep mezelf tot de orde
Genoeg!!

Ik doe een klein lampje aan
Eén straaltje licht is genoeg

Om weer onderscheid te maken
te zien wat werkelijk is

Ik wieg het angstige wezen
En blijf er bij

Tot het weer vertrouwen krijgt
In het licht van een nieuwe morgen

Marga Kessenich

Nooit meer thuis

Nooit meer thuis

Je zult toch moeten vluchten uit je huis
Jouw thuis, wat een veilige plek hoort te zijn

Denk je eens in
Nooit meer thuis
Zoals thuis ooit was

Kinderen die al zo jong verschrikkingen zien
Hoe moeten zij een normaal leven oppakken?

In een land wat zij niet kennen
Waar alles nieuw is, zelfs de taal

Het is al een prestatie als je kunt leven
In plaats van overleven

Ik maak een diepe buiging
Voor een ieder die hier kan aarden

Denk je eens in
Nooit meer thuis
Zoals thuis ooit was

Helemaal opnieuw beginnen
Het laat zijn sporen na

Ik doe het hen niet na
Ik heb respect voor een ieder die dat kan

Marga Kessenich

Stormtrooster

Stormtrooster

Stormen als deel
van emotioneel leven

Het hoort erbij en
Het is er punt.

Wanneer je er tegenin gaat
Moet je hard werken

Zit bij de storm
En observeer de verhalen

Ga er niet in mee
En geloof ze niet altijd

Het is enkel wat je jezelf vertelt
Niet per sé een waarheid

Heb net zoveel geduld
als met een verdrietig kind

Luister enkel
Dan waait het sneller over

Marga Kessenich

Zomaar

Zomaar

De muziek raakt mijn ziel
Mijn hart staat open
Verdriet, liefde en dankbaarheid
Vechten om voorrang

Zomaar een avond

Alles komt voorbij
De machteloosheid
De schoonheid
Alles van mijn kleine wereld

Zomaar op een avond

Neem ik een glaasje wijn
En vier het leven
Al is het nu zo beknopt
Mijn kleine bestaan

Zomaar een bijzondere avond

Met mezelf
Vier ik wat er wel is
Muziek, liefde en tevredenheid
Voor vriendinnen, familie en dit NU

Zomaar als verrassing …
Liefde in mijn hart!!

Marga Kessenich

Zwijgzaam niemandsland

Zwijgzaam niemandsland

Als introvert zijn er
altijd versluierde emoties
Soms zelfs totaal verstopt

Foto gemaakt door Nick de Ruijter

In een niemandsland
waarin je kunt verdwalen
Als je wegblijft van gevoel

Opgesloten in het niets
Gevangen in hypnose
Om het verdriet te bezweren

Waar je pijn begraaft
verdwijnt mede daardoor ook
plezier, liefde en rust

De doorwaakte nacht
Wekt mij uit mijn halfslaap
En geeft mijn gedachten de vrijheid

Marga Kessenich