Wezenlijke aanwezigheid

Wezenlijke aanwezigheid

Goed geslapen
Eindelijk ontspannen

Foto: Nick de Ruijter

Mist vult mijn hoofd
Woorden raken zoek
halverwege iedere zin

Loom…
Dromerig vult zich de dag

Het heeft iets moois…
Het is echt
Ik ben weer hier

Ook al ben ik ver
En verstrooid

Controle was de illusie
Waarbij ieder moment
enkel voorbij ging

Marga Kessenich

Dolen in het donker

Dolen in het donker

Ik was aan het vluchten
Weg van de angst

Foto: Nick de Ruijter

Van een blik op de toekomst
Wat zou kunnen gebeuren

Of, wat van het verleden
niet meer terug zou komen

Bevroren en verlamd
Het heden ontkennend

Vergetend wat er wel is
Waar nog wel ruimte is

Ik zie het weer!
Wat een opluchting

Marga Kessenich

Eén planeet, één mensheid

Eén planeet, één mensheid

In tijden van polarisatie
Worden verschillen aangedikt
Door woorden te kiezen
als ‘elite’ of ‘gewone burger’

Vele voorbeelden gelden
Voor  wij - zij denken
Denk aan geloof
Of locatie van geboorte

Juist zaken waar
geen invloed of inbreng geldt
Daarmee wordt onvrede
aangedikt en vermeerderd

Grenzen zijn verzonnen
Net als wetten, regels en etiketten
Wie heeft het voor het zeggen
Op individueel niveau?

Doe ik mee
met deze beweging?
Of blijf ik hiervan weg
Qua taal en actie?

Wat kies ik?
Eenheid
Of verdeling
Liefde of verwijdering

We zijn één
Allen mens
Eén planeet
In onze handen

Marga Kessenich

Jaloezie

Jaloezie

In ieder leven is er een tijd
Dat wat je hebt niet genoeg lijkt

Foto: Nick de Ruijter

Zo ook voor mij
zo nu en dan

Groen van jaloezie sla ik gade
wat ik zo graag zou willen

Wat anderen kunnen
qua vaardigheid of mogelijkheden

Een heel gewoon leven
vol gezondheid en actie

Van de ‘sleur’ van werken
En alles wat gedaan moet worden

Ik weet dat dit mijn leven is
Hier moet ik het mee doen

De kaarten zijn geschud
En niet in mijn voordeel

En dan een nieuwe dag
Ik zie wat er wel is voor mij

Dan ben ik dankbaar
voor de liefde die ik voel

En de schoonheid
Die ik kan ervaren

Marga Kessenich

Het ongekende leven

Het ongekende leven

Je denkt dat enkel jij
dit hebt geleefd

Foto: Nick de Ruijter

Moeilijk te delen
Waar zijn de woorden?

Voor een stilte die klinkt
Overal, alle dagen

In eenzaamheid geleefd
Nooit gedeeld

Wanneer doorleefd
herkenbaar

Het ongekende leven
alleen bekend aan hen

Die zien en voelen
hoe het was

Toen zij daar waren
En voelde

Wat jij nu voelt
Zij kennen het

Je bent niet alleen
Wanneer je durft te delen

Marga Kessenich

Alledaagse liefde

Alledaagse liefde

Alledaagse liefde
Is het beste wat er is

Foto: Nick de Ruijter

Het moeilijkst te herkennen
Omdat het ook schuurt

In goede en slechte tijden
altijd daar

Het weten;
Op de achtergrond klink jij

Geen eenzaamheid
omdat jij van mij houdt

Gelukkig ken ik dit
Ken ik jou

Ik hou ook van jou
Ik ben ook daar

In de schaduw
Van jouw bestaan

Voor altijd
Voor elkaar

Marga Kessenich

Een natuurlijk wonder

Een natuurlijk wonder

Vier bomen in een park
Dicht bij elkaar
Vier als één
Het blijft mij boeien

Fascinerende boomtoppen
Zij kruisen nergens
de takken
En laten ruimte voor elkaar

Zouden ze spreken
over verlangen
of respect?
Over grenzen?

Of is het ‘gewoon’
Natuurlijk
Daar waar het licht gaat
is ruimte

Tussen hen
neem ik plaats
Verwonderd
hoe het zo kan groeien

Marga Kessenich

Klinkende stilte

Klinkende stilte

Niet alle stiltes zijn fijn
Deze valt een leegte in

Als een vacuüm
zuigt het alles op

Een bewolkte leemte
vult mijn brein met mist

Alle levendigheid
sijpelt uit mij weg

Als een lege huls blijf ik achter
zonder zeggenschap of geluid

Deze stilte heeft een stem nodig
Is dat de weg eruit?

Woorden uit het vacuüm
Klinken in het leven

Marga Kessenich

Eindelijk regen

Eindelijk regen

De hemel kleurt grijs
Het was nog nooit zo welkom

Het ruisen van regen
Klinkt als muziek in mijn oren

De geur van versgevallen water
Verspreid zich in een rap tempo

De natuur doet zich te goed
Aan de langverwachte regen

Gestaag gaat het door
De hele dag

Toch duurt het nog lang
voor de grond verzadigd is

Marga Kessenich